Voor het intervieuw met mij klik http://www.youtube.com/watch?v=wvl0sJHmMf0 hier. Het verslag zal ik hieronder ook posten.

Betrokkenheid:
Wat je goed kon merken was dat er eigenlijk in de begin fase al een taakverdeling was tussen de producers. Een soort van werk splitsing; Marcus nam voornamelijk de producties van Tim ‘Timmietex’ en van mij zelf
Oscar ‘Soskop’ op zich en Renaldo ‘Brownie Dutch’ nam de productie van Duygu ‘Dlizz’ op zich. Hierdoor voelde en was Regnaldo/ Duygu totaal niet betrokken bij mijn project en ik automatisch niet bij dat van hem en Duygu.

Daar in tegen vond ik dat Marcus erg betrokken was bij ons project. We brainstormde gezamelijk elke week. Hij gaf kritiek op ideeen en misschien nog belangrijker: hij kwam zelf met ideeen. Tim zat geregeld met mij om de tafel en ik bij hem. Wij waren aardig betrokken bij elkaars project en gaven ook feedback op nummers, aankleding, etc.

Communicatie:
Op zich was de communicatie wel oke, maar het kon wel beter. Ik heb veel telefonisch contact gehad met Tim en Marcus, maar niet tot nauwelijk met de andere twee.

Er had veel meer communicatie moeten zijn denk ik, berichten over en weer en hammeren op de afspraken die er zijn gemaakt in de AD lessen op donderdag.

Problemen:
Niet zo zeer de deathlines van 2 demo’s in 1 week, want dat is opzich wel te doen. Alleen het probleem was meer (bij mij dan) dat de demo’s die ik maakte totaal niet voldeden aan het thema, niveau, van hoe ik de showcase wilde hebben. Tegen de tijd dat de showcase dichterbij kwam moest ik dus nog meer tracks maken.

Me knie, daar hoef ik weinig over te zeggen! Het is gewoon grof gezegt klote, maar dat wil niet zeggen dat ik er niks aan heb gehad of van heb geleerd. Sommige tracks die ik heb gemaakt ben ik echt wel blij mee, en ga ik sowieso gebruiken in shows van me in de toekomst.

De persoonlijkheden van Dugyu en mij zijn denk ik nogal verschillend en dat heeft geleid tot een aantal botsingen waardoor ook wat problemen ontstonden.

Ook de instelling van Regnaldo was lastig om mee te werken. Hij had het over geld of dat hij vond dat ik me eerst moest bewijzen, maar voor een school project is het alleen maar mee genomen als je later nog wilt samen werken maar dat ik niet prioriteit nummer 1.
Pluspunten:
Het werken met deathlines is voor by far het grootste pluspunt geweest gedurende het hele AD project. Dit heb ik eigenlijk nog nooit gedaan, maar nu voelt het ook echt lekker als je het haalt en tevreden kan zijn met het resultaat. Je wordt gepushed maar ook weer niet zo erg dat het ten koste gaat van je creativiteit.

Schrijven met een overkoepelend concept. Hierdoor heb ik een bepaalde draai aan alles kunnen geven. Een afgestemde persfoto met een afgestemde track, en een heerlijke reclame intro.

Het werken met andere artiesten/producers dan uit mijn eigen kring. Hierdoor krijg je andere werkwijzes te zien en dat heeft een positieve uitwerking gehad op de manier hoe ik nu werk.

Het bij houden van een blog. Over een paar jaar, misschien nu al, kan je er niet meer omheen. Fans/programmeurs/artiesten willen zien hoe je denkt, wat er in je omgaat en dat soort dingen. Door een blog bij te houden krijgen deze personen en goed beeld van je en weten ze wat er in je omgaat.

Resultaat:
Dat is een punt dat ik niet echt heb kunnen laten zien vanwege mijn knie. Maar het resultaat van de tracks die ik heb gemaakt mag er we l wezen.

Oplossingen:
Eigenlijk had ik in het begin om de tafel moeten gaan zitten met de producers en mc’s om te kijken of alle gezichten wel in dezelfde richting stond. Ik denk dat het veel had gescheelt in de uiteindelijke resultaten. Nu gingen we eigenlijk een beetje blanco het project in en wisten we niet wat we aan elkaar hadden.

En een gezamelijke mail of iets dergelijks maken waarin we elkaar vragen kunnen stellen en antwoord zouden kunnen geven zodat alles up to date is en je weet waar iemand anders tegen aan is gelopen en jij hem daarbij kan helpen. Zo ben je ook gelijk betrokken bij elkaar. Dus voortaan ook geen splitsing van het werk maken.

Kritiek:
Werken met mensen buiten school. Zodat je niet afhankelijk bent van die ene producer die achteraf toch niet jou stijl beats maakt. En bijvoorbeeld werken met een back up mc.

Voor de rest ben ik best tevreden en denk ik dat het een aardig succes was/is.

TImmitex:

Serieuze grappige jonge, hij was niet zo druk als dat je zou verwachte, hij maakte niet al die kut grappen die je zou verwachte, maar kwam wel zo hard als dat je verwachte. Hij moest het ijsbreken en dat heeft hij ook gedaan. Met een spetterend intro filmpje en een prima showcase op harde beats van Marcus. De variatie was een must, hij wilde gewoon een club nummer maken en dat heeft ie ook gedaan en volgens mij werd ie nog best goed ontvangen door het publiek. De telefoon gesprekken waren toch nog een beetje te eentonig en ik vond het heel jammer dat hij met veel oude tracks kwam (min. 2).

Rat:

Verrassend! Ik heb zijn showcase ook gezien bij starsounds studio en daar vond ik hem erg druk en vooral onverstaanbaar. Maar nu vond ik hem verstaanbaar, ook druk maar veel meer onder controle. Hij heeft een unieke sound door het mixen van zijn metal kant en zijn hiphop kant. Soms gebruikt hij nog wel aardig makkelijke rijm woorden maar dat komt ook omdat hij normaal engels schrijft en ‘rapt’. Ik vond het wel jammer dat er op het scherm achter hem een engelse tekst geprojecteerd werd. Het was dope geweest als dit ook Nederlands was geweest. Het concept kwam niet echt naar voren bij Rat, maar zijn performance zelf was al een concept.

Niles:

Muziekaal, dat is het eerste wat me opviel. Een variatie van zang, rap en gitaar. Ik vond het goed dat hij in vergelijking met zijn optreden bij starsound de spanningsboog heeft veranderd. Nu had je een goede opbouw van hard, naar rustig naar hard. Hij oogde zelfverzekerd en was niet op zijn mondje gevallen en had een handje vol zelfspot. Misschien had hij er wat meer uit kunnen halen. Hij had ook een stukje accapella en daar hou ik altijd erg van. Dan hoor je echt de skills, die waren bij hem dus goed. Wat ik wel jammer vond was dat hij geen 1 nummer heeft gemaakt waarin hij niet zegt: Ik ben niet, of ik ben. In bijna elk refrein kwam er zoiets naar voren waardoor ik goed kon merken dat hij niet echt met een concept per track heeft gewerkt. Al met al vond ik zijn performance dope.

TNT:

Baas, in zijn eigen stijl. Je ziet goed dat hij, ookal maakt hij in sommige personen hun ogen pussy muziek, veel in zijn mars heeft. Hij houd zijn vrouwelijke groupies tevreden door nummers als ‘kaarsen doven’ te spitten en houd het urban gehalte hoog door de track: Urban. Hij kan zowel voor de underground urban door als voor de commerciële mainstream. Hij gaf alles, energiek was zijn optreden. Hij kampte met stem problemen maar daar was niks van terug te zien. Ik zelf vind het jammer dat hij toch die overdreven, gelikte, zang er gooit. Maar dat is TNT.

Vocal:

Gretig, je merkt heel goed dat Leonardo echt wilt. Hij heeft een goed concept en een naadloze verbinding tussen zijn tracks. Het is fucking dope wat hij maakt maar ik het is wel zijn eigen producer en zijn vaste man met harde beats waarmee hij werkt. Soms was hij even onverstaanbaar bij een lange snelle flow, omdat ik de nummers al een beetje kende kon ik de sleutelwoorden er wel uithalen maar voor iemand die het voor het eerst hoorde kan ik begrijpen dat hij/zij het er moeilijk mee heeft gehad en het 1 lange aan elkaar geplakte brei vond van woorden. Energiek, ook hij was dat. En de interactie met het publiek was ook goed, hij stond er als een blok.

Overtref:

Storyteller, dat is wat hij veel en graag doet. Zijn voorkomen vind ik echt mooi, gewoon een iemand staat er. Wel vond ik het jammer dat hij een track had dat ie weinig geld had maar wel echt met mooie kleding op het podium stond. Maar zijn dilivery is goed, alleen het mag wel wat energieker. Wel verfrissende beats en een rauwe stem erover. Ik vond dat wel dope.

Rob de mic:

Hiphop, echt een rauwe hiphopper uit amersfoort zoals wie die kennen (DAC) en misschien ook verwachte. Hij kwam op en vanaf de eerste seconde wist hij het publiek te overtuigen van zijn skills. Voornamelijk de beats, de meeste kwamen van Henning, waren echt pompend. Voor 20 minuten was de SJU van Rob. Volgens mij heeft ook niemand stil gezeten. Jammer vond ik wel dat hij vaak een heel nummer lang dezelfde rijm gebruikt. Dat kan heel dope zijn maar het heeft ook een nadeel. Je krijgt veel dezelfde tonen en je gaat vaak op zoek naar wat rare geforceerde rijmwoorden en dat is ook was hij heeft gedaan. Zonde, maar ik zou zeker nog een keer naar zijn show gaan (als ik in de buurt ben).

Polski & Scorpio:

Deze moest ik allebei missen omdat ik de laatste trein moest halen.

Nexus:

Rustig, ik kon goed zien aan hem dat hij niet echt wilde ofzo. Hij zetten zich niet echt in voor zijn tracks. Zijn feeling was totaal weg ik vond zijn pre-showcase ook echt veel vetter. Het was jammer dat hij een beetje layback over kwam op mij en dat ging naar mijn mening ten koste van zijn delivery. Voorderest was hij wel goed en was hij lekker op dreef.

Dlizz:

Female mc, je kont goed zien dat zij veel aspecten van dans erin verwerkte wat ik zelf niet zo dope vind. Ze had wel lekker het ritme te pakken en deed haar showcase met volle overtuiging. Ik vond het alleen wel jammer dat ze heel lang doorging met bepaalde stukjes in dr showcase zoals ‘He big spender’ dat is wel 100  keer herhaalt. Voor de rest heeft ze het prima gedaan met een grote browny dutch achter de draaitafels